Teoria Y McGregora – podrozdział pracy magisterskiej

5/5 - (4 votes)

Teoria Y opiera się na następujących założeniach:

  • wydatkowanie energii fizycznej czy umysłowej jest naturalną potrzebą człowieka.
  • praca może być przyjemnością, bowiem człowiek z natury lubi i chce pracować,
  •  pracownik stara się być samodzielny i jest w stanie pokierować swoim działaniem, jest ambitny i pragnie aby pracodawca pomógł mu osiągnąć zamierzone cele,
  • pracownika nie trzeba stale kontrolować, ponieważ posiada on dużą dozę samodzielności, umie sam kierować swoją pracą, jest twórczy w działaniu, a motywowanie to coś więcej niż tylko zapewnienie podstawowych potrzeb fizjologicznych.

Według Teorii Y firmy powinny być zarządzane przy przyjęciu, że większość ludzi:

  • uważa, iż praca może być równie przyjemna jak zabawa;
  • chętnie przyjmie (rozsądny) zakres odpowiedzialności;
  • stawia sobie ambitne osobiste cele i chciałaby, aby pracodawca pomógł jej te cele osiągnąć;
  • lubi przewodzić innym w pewnych obszarach;
  • potrafi rozwiązywać problemy;
  • w rozwiniętym społeczeństwie motywowana jest czymś więcej niż tylko chęcią zaspokojenia potrzeb fizjologicznych i bezpieczeństwa;
  • nie wymaga kontroli i stosowania policyjnych metod w pracy.

Są to podstawowe założenia koncepcji Y. Przedsiębiorstwo przyjmujące takie założenia kładzie mniejszy nacisk na kontrolę i stara się zapewnić pracownikom możliwości wykorzystania ich rzeczywistego potencjału przez:

  • zainteresowanie opiniami pracowników na wszystkich szczeblach i uwzględnianie ich w swoich działaniach,
  • dawanie ludziom większych uprawnień i oczekiwanie, że będą z nich korzystać
  • większą tolerancję dla błędów niż bezczynności,
  • wspieranie pracowników w ich rozwoju przez nabywanie nowych umiejętności albo przyjmowanie dodatkowych zadań i większej odpowiedzialności.

Taka firma stwarza możliwości wykorzystania wszystkich koncepcji motywowania, znika w niej atmosfera niemożności, a zamiast chęci uniknięcia kłopotów w razie niepowodzenia pojawiają się pragnienie działania i duma z osiągnięć. Dlatego też dla powodzenia programów motywowania jest konieczne, aby przedsiębiorstwo było zorganizowane i zarządzane w sposób sprzyjający tym rodzajom zachowań, które próbuje stymulować.

Firma oparta na tych zasadach stara się wykorzystywać tkwiący w pracowniku potencjał. Pracodawca nie musi sprawować nieustannej kontroli nad pracownikami, stara się też zapoznawać z opinią pracowników o warunkach pracy i wykorzystywać je w celu poprawienia wydajności w myśl zasady: „Zadowolony pracownik to dobry pracownik”.

Do tej pracy magisterskiej będziemy jeszcze wracać.